گوش دادن

(مهارت اصلی در برقراری ارتباطهای کالمی در خانواده است)

گوش دادن فعالیتی ارادی اســت که با شنیدن به عنوان فعالیت غیرارادی

فرق دارد و یکی از مهارتهای بنیادی برای ایجاد و حفظ ارتباط در خانواده

است گوش دادن واقعی وابسته به تحقق یکی از چهار شرط زیر است:

۱ـ درک کردن یک نفر در خانواده

۲ـ لذت بردن از مصاحبت با کسی در خانواده

۳ـ فرا گرفتن یک مطلب

۴ـ دلداری دادن یا کمک کردن به کسی در خانواده

 

موانع گوش دادن

  • مقایســه: از هنگام شــروع رابطه درگیر ســنجش تواناییهای خود با فرد مخاطب و مقایسه خود با وی از نظر سطح هوشی و سایر ویژگیهای شخصیتی میشویم.
  • ذهنخوانی: با ذهنخوانــی به حرفهای طرف مقابل بی اعتماد اســت و همواره در ذهن خود احساســات طرف مقابل را مورد قضــاوت و ارزیابی قرار میدهد.
  • تمریــن کردن: فــرد در طول حرفهای مخاطبش مشــغول آمــاده کردن حرفهای خودش است.
  • پاالیش کردن: وقتی فرد از حرفهای طرف مقابل متوجه شــد که تهدیدی متوجهاش نیست ذهن خود را به گشتوگذار در جاهای دیگر معطوف میدارد.
  • پیشداوری: قضاوت عجوالنه در مورد شخصیت کسی و پیگری نکردن حرف وی.
  • رویاپردازی: یکــی از حرفهای گوینده خاطــرهای را در ذهن فرد متبلور میکند و فرد را غرق در رویا میکند.
  • همانندســازی: ارجــاع دادن تمامی حرفهای طرف مقابــل به تجربیات شخصی خود و عدم اجازه جهت اتمام حرفهای طر مخاطب.
  • پند و نصیحت دادن: فرد خود را حالل مشکالت بداند و سرشار از پند و اندرز. مجادله کردن: فرد به دنبــال مواضع و دالیل قوی جهت اثبات حرف خودش است.
  • حق به جانب بودن: عدم گوش دادن به انتقاد کسی و عدم پذیرش اشتباه.
  • انحراف از موضوع: هنگامی که فرد از موضوع خوشش نمیآید یا حوصلهای سر رفته، آن را به چیز دیگری منحرف میسازد.
  • دلجویی کردن: فرد میخواهد همه او را دوســت داشته باشند پس با تمامی گفتههای مخاطبانش موافقت نماید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یازده + 13 =